စာသင်ခန်းအပေါ်တွင် စားပွဲများကို မည်သို့စီစဉ်သင့်နည်း။

စာသင်ခန်း စားပွဲများ ထားရှိမှုနှင့် လမ်းလျှောက်လမ်းကြောင်းများအတွက် အခြေခံမူများ

လမ်းလျှောက်လမ်းကြောင်းအတွက် ၃ ပေ စည်းမျဉ်းနှင့် ကျောင်းသားတစ်ဦးလျှင် အနည်းဆုံး ကြမ်းပြင်ဧရိယာ (NSF/ANSI စံသတ်မှတ်ချက်များ)

စာသင်ခန်းဒီဇိုင်းသည် NSF/ANSI စံသတ်မှတ်ချက်များအရ စားပွဲများကြားတွင် ပေ ၃ ပေ အနည်းဆုံး အကွာအဝေး ထားရှိရန် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အခြေခံဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ရှင်းလင်းသည့် လမ်းကြောင်းများသည် လူတိုင်း ဘေးကင်းစွာ ရွေ့လျားနိုင်ရန်၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ထွက်ခွာနိုင်ရန်နှင့် လူတိုင်းအတွက် ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိစေရန် လိုက်နာရမည့် လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါသည်။ ဤစည်းမျဉ်းနှင့်အတူ စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် လမ်းလျှောက်ဧရိယာများကို အကုန်ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ကျောင်းသားတစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၂၀ ခန့် ထားရှိရန် လမ်းညွှန်ချက်တစ်ခုလည်း ပါဝင်ပါသည်။ အကယ်၍ စာသင်ခန်းသည် စတုရန်းပေ ၇၅၀ အောက်ရှိပါက ဤအချိုးအစားအရ ကျောင်းသား ၁၈ ဦးခန့်ကိုသာ သက်တောင့်သက်သာရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ဤလမ်းညွှန်ချက်များကို လိုက်နာသော ကျောင်းများတွင် ကျောင်းသားများကြား ထိခိုက်မှုများ လျော့နည်းလာပြီး ထိတွေ့မှုများကို တစ်ဝက်ခန့် လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် သင့်တော်သော အကွာအဝေးထားရှိမှုသည် တစ်နေ့လုံး လိုအပ်ချက်များကို ရယူရန် ကျောင်းသားတိုင်း တန်းတူ အခွင့်အလမ်းရရှိစေပါသည်။

ဘာကြောင့် စာသင်ခန်းအပြည့်အ၀န်းများခြင်းက သင်ယူမှုစီးဆင်းမှုကို ပျက်ပြားစေပြီး သင့်တော်သော စားပွဲများ စီထားမှုက မည်သို့ကာကွယ်ပေးနိုင်သနည်း

လွန်ခဲ့သောနှစ်က EdWeek မှ ဖော်ပြချက်အရ ကျောင်းသားတစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၁၅ ပေအောက်သို့ ကျရောက်ပါက အနှောင့်အယှက်များမှာ ၂၂% ခန့် တိုးလာတတ်သည်။ စားပွဲများကို အလွန်ကျဉ်းမြောင်းစွာ စီထားပါက ဆရာများ လှည့်လည်ရန် ခက်ခဲပြီး ကျောင်းသားများ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အခက်အခဲဖြစ်ကာ သင်ခန်းစာများ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရပ်ဆိုင်းသွားတတ်သည်။ စားပွဲများကြားတွင် လက်မ ၃၀ ခန့် ထားရှိခြင်းဖြင့် အခန်းအတွင်း လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ဆရာများ သင်ကြားနေစဉ် အကူအညီလိုသူကို စက္ကန့် ၁၀ ခန့်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အချိန်ကာလအတွင်း လေ့လာမှုများအရ စားပွဲများကို အကွာအဝေးတစ်သမားတည်း ထားရှိခြင်းဖြင့် စိတ်ပါ၀င်စားမှုရှိသော ကျောင်းသားများမှာ ၃၇% ခန့် တိုးလာကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဤအချက်များက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စီစဉ်မှုဖြင့် ပရုပ်ဝတ္ထုများကို စီထားခြင်းသည် သင်ကြားမှု၏ လက်တွေ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မည်မျှအထိ ကောင်းမွန်စေနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပါသည်။

စာသင်ခန်းအရွယ်အစားနှင့် ကျောင်းသားအရေအတွက်အတိုင်း စားပွဲများ စီထားပုံကို ကိုက်ညီစေခြင်း

အသုံးပြုနိုင်သော ကြမ်းပြင်ဧရိယာကို တိုင်းတာခြင်း- ပရုပ်ဝတ္ထုများ၏ နေရာယူမှုကို စုစုပေါင်းစတုရန်းပေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

ကျောင်းအခန်းများကို စဉ်းစားသည့်အခါ စတင်ရာတွင် စတုရန်းပေအရေအတွက်ကို အဓိကထား၍ မဟုတ်ပါ။ ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ စားပွဲများ၊ သိုလှောင်ဆိုင်းများ၊ ဝါကျော်ဘုတ်များနှင့် အခန်းအတွင်း တည်ဆောက်ထားသော သိုလှောင်နေရာများကဲ့သို့ အခန်းများအတွင်းရှိ နေရာများကို စဉ်းစားပါ။ ထို့အပြင် အခန်းအတွင်း လမ်းလျှောက်ရန် လိုအပ်သည့်နေရာများလည်း ရှိပါသည်။ ယင်းအားလုံးပေါင်းစပ်ပါက ရရှိနိုင်သော ကြမ်းပြင်ဧရိယာ၏ ၃၀ မှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စာရွက်ပေါ်တွင် စတုရန်းပေ ၈၀၀ ရှိသည့် အခန်းတစ်ခန်းကို ကျောင်းသားများ စားပွဲများတွင် ထိုင်ရန်နှင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားရန် အတွက် စတုရန်းပေ ၄၈၀ မှ ၅၆၀ သာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်ပါသည်။ NSF/ANSI ၏ လမ်းညွှန်ချက်များအရ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီအတွက် လုံခြုံရေးနှင့် အခန်းအတွင်း လုပ်ဆောင်မှုများကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ရန် အတွက် စတုရန်းပေ ၂၅ မှ ၃၀ အထိ ရှိသင့်ပါသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချက်ကို ကျူးလွန်သည့် ကျောင်းများသည် ကျဉ်းမြောင်းသော သင်ယူမှုပတ်ဝန်းကျင်များ၊ အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် မြင်ကွင်းဆိုးများနှင့် စစ်ဆေးသူများ ရောက်လာသည့်အခါ ပြဿနာများ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေများကို ရင်ဆိုင်ရပါသည်။

အဆင့်ဆင့် စီစဉ်မှု ရွေးချယ်မှု လမ်းညွှန် - သေးငယ်သော (≤၁၈)၊ အလတ်စား (၁၉–၃၀) နှင့် ကြီးမားသော (>၃၀) အတန်းများအတွက် ပညာရေးဇယား စီစဉ်မှုများ

ဇယားစီစဉ်မှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရွယ်အစားနှစ်ခုစလုံးနှင့် ကိုက်ညီရမည် နှင့် ထိုင်ခုံနေရာ ဖိစီးမှုကို ရှောင်ရှားရန် မှတ်ပုံတင်မှုအရေအတွက်

• သေးငယ်သော အတန်းများ (≤၁၈) : U ပုံစံ သို့မဟုတ် စုပုံစီစဉ်မှုများသည် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ပေ ၃ ခြား လမ်းကြောင်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ အသုံးမဝင်သော နေရာကို နည်းပါးစေသည်။
• အလတ်စား အတန်းများ (၁၉–၃၀) : ထောင့်စီး အတန်းလိုက် စီစဉ်မှုများသည် မြင်ကွင်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ရိုးရာ ဖြောင့်တန်းစီမှုများထက် ကြမ်းပြင်ဧရိယာ ၂၀% နည်းပါးစွာ အသုံးပြုသည် - ဝင်ရောက်နိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ။
• ကြီးမားသော အတန်းများ (>၃၀) : ဒက်စ်တွဲများဖြင့် ဖြောင့်တန်းစီစဉ်မှုများသည် ပေ ၃ ခြား လမ်းကြောင်း လိုအပ်ချက်များကို အကောင်းဆုံး ကိုက်ညီစေသော်လည်း ဆရာ-ကျောင်းသား နီးကပ်မှုကို လျော့နည်းစေသည်။

• အရေးကြီးသော မှတ်ချက် : အမြဲတမ်း စကေးချိန်သတ်မှတ်ထားသော ကမ္ဘာ့ပုံပေါ်တွင် စားပွဲ + ကုလားထိုင်၏ ခြေရာအပြည့်အစုံ (24" ဆွဲထုတ်နိုင်မှုအကွာအဝေးအပါအဝင်) ကို မတ်တပ်ကြိုတင်စီစဉ်ခြင်းဖြင့် စီမံခန့်ခွဲမှုများကို အမြဲစမ်းသပ်ပါ။

ပြောင်းလဲနိုင်သော နှင့် မပြောင်းလဲနိုင်သော ကျောင်းစားပွဲ စီစဉ်မှုများ - နေရာနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် အပြန်အလှန် လျော့ချမှုများ

မိုဘိုင်းကျောင်းစားပွဲများသည် နေရာကို ခြုံငုံသိမ်းဆည်းပေးပါသလား၊ သို့တိုင်အောင် ပိုမိုသိမ်းဆည်းရန် လိုအပ်ပြီး မူလသင်ယူမှုဇုန်များကို လျော့နည်းစေပါသလား?

ပြောင်းရွှေ့လို့ရတဲ့ စားပွဲတွေက ဆရာတွေအနေနဲ့ သင်ခန်းတွင်းမှာ အချိန်ပြောင်းလဲဖို့ အကူအညီဖြစ်စေပေမယ့် နေရာအကျယ်ကို စဉ်းစားဖို့ အရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ သင်ခန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ နေရာတစ်ခုတည်းမှာ တည်ငြိမ်နေတဲ့ ပရိဘောဂတွေရဲ့ ပြဿနာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပေမယ့် ဒီပြောင်းရွှေ့လို့ရတဲ့ စားပွဲတွေအားလုံးကို သိမ်းဆည်းဖို့ဆိုရင် ပုံမှန်စားပွဲတွေထက် နေရာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပိုပြီး လိုအပ်ပါတယ်။ အလွန်သေးငယ်တဲ့ သင်ခန်းတွေမှာဆိုရင် အဲဒါက အလွန်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဆရာအများစုက လှုပ်ရှားမှုများလွန်းတာက ပညာသင်ကြားမှုကို ထိခိုက်စေတယ်ဆိုတာကို လျစ်လျူရှုထားကြပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေဟာ အရာတိုင်းကို ဘယ်မှာတွေ့ရမယ်ဆိုတာ သေချာသိမှ ပိုပြီး အာရုံစူးစိုက်နိုင်တယ်လို့ လေ့လာမှုတွေက တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကလေးတွေ အမြဲနေထိုင်တဲ့ နေရာတွေက အာရုံစူးစိုက်မှုကို ၂၂ ရာခိုင်နှုန်းလောက် မြှင့်တင်ပေးပါတယ်။ ရိုးရာစီစဉ်မှုတွေက သင်ကြားရေးအတွက် တည်ငြိမ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေမယ့် ပြောင်းလဲမှုကို အများကြီး မပေးနိုင်ပါဘူး။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ရောထားတာပါပဲ။ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် အသင်းအဖွဲ့ငယ်တွေ ရေရှည်ပရောဂျက်တွေအတွက် အသုံးပြုမယ့် စားပွဲတွေကို အမြဲတမ်း စီစဉ်ထားပြီး အုပ်စုလိုက် လှုပ်ရှားမှုတွေ သို့မဟုတ် အထူးပရောဂျက်တွေအတွက် လိုအပ်တဲ့အခါမှသာ ပြောင်းရွှေ့လို့ရတဲ့ စားပွဲတွေကို ထုတ်သုံးပါ။ ဒီနည်းလမ်းက ကျောင်းသားတွေ အာရုံစူးစိုက်နိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးရင်း ဆရာတွေအတွက် ပြောင်းလဲမှုအခွင့်အလမ်းကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။

တိုင်းတာထားသော ထွက်ကိန်းဖြင့် အကျယ်အဝန်းစီမံခန့်ခွဲမှုကို အကောင်းဆုံးဖြစ်စေသည့် စာသင်ခန်း စားပွဲစီစဉ်မှု (၄) မျိုး

ဒါဗလျူအီး၊ စတေဒီယမ်၊ ယူ-ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် မျဉ်းဖြောင့်စုစည်းမှု စီစဉ်ပုံများ - ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီအတွက် စတုရန်းပေနှင့် ဆရာများ၏ လမ်းပန်းအဆင်ပြေမှုကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

စားပွဲများကို ညှိနှိုင်းခြင်းသည် ကျောင်းသားအများဆုံးထည့်သွင်းရန်နှင့် လုံခြုံစွာသင်ယူနိုင်မှုကို သေချာစေရန်အကြား အကောင်းဆုံးနေရာကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ အလယ်တွင် လမ်းလျှောက်လမ်းတစ်ခုဖြင့် တစ်ထပ်နှစ်တန်းစီ တည့်တည့်ဆိုင်ဆိုင်ဖြစ်သော Double E စီစဉ်မှုကို ယူကြည့်ပါ။ ဤနည်းလမ်းသည် ကလေးတစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၁၂ မှ ၁၅ ခန့်ပေးပြီး ဆရာများအနေဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးရှိ ကျောင်းသားတိုင်းကို လွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိနိုင်စေသည်။ အဆင့်ဆင့်တန်းစီထားသော အားကစားကွင်းပုံစီစဉ်မှုသည် တစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၁၀ မှ ၁၄ အထိ ပိုမိုထည့်သွင်းနိုင်သော်လည်း ခြေလှမ်းများပေါ်တွင် အပေါ်အောက်လျှောက်ရာတွင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာတတ်သည်။ U ပုံစီစဉ်မှုများသည် တစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၁၆ မှ ၂၀ အထိ နေရာပိုယူသော်လည်း ဆရာများအနေဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်စေပြီး ဆွေးနွေးပွဲများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်စေသည်။ သို့ရာတွင် နေရာချွေတာရာတွင် အကောင်းဆုံးမှာ အုပ်စုများကြား ခြေထောက်နေရာများကို မျှဝေသုံးစွဲခြင်းဖြင့် တစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၈ မှ ၁၂ သာပေးသော တစ်ဖြောင့်တည်းကလပ်စတာဗျူဟာဖြစ်သည်။ လူများရွေ့လျားပုံကို သေချာစွာ စီစဉ်ရန် လိုအပ်ပြီး မည်သူမျှ မိမိအလှည့်ကို စောင့်နေရခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ NSF နှင့် ANSI မှ အဆောက်အဦကုဒ်များအရ တစ်ဦးလျှင် စတုရန်းပေ ၁၅ မပေးနိုင်သော အတန်းများတွင် အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် လုံခြုံရေးအတွက် လမ်းလျှောက်လမ်းများကို လက္ခဏာ ၃၆ လက်မ (၃ ပေ) အနည်းဆုံး ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဓိကလမ်းကြောင်းအတွက် ပုံမှန် ၄၂" အဓိကလမ်းကြောင်းများကို ဦးစားပေးရန်နှင့် ထွက်ပေါက်ဝင်ရောက်မှုနှင့် ဧည့်သည်အများဆုံးဝင်ရောက်ခွင့်တို့ကဲ့သို့ ဒေသတွင်းမီးဘေးကာကွယ်ရေးစည်းမျဉ်းများနှင့် ကိုက်ညီရန် ဖွဲ့စည်းပုံအားလုံး လိုက်နာရမည်။